Pantanal

W czwartek 22 kwietnia 2010 zapraszamy na pokaz fotografii Magdaleny Misiuk. Tym razem Autorka opowie o podróży przez równinę Pantanal położoną na pograniczu Brazylii, Boliwii i Paragwaju. Pokaz odbędzie się o godzinie 18:30 w sali 219 w Gmachu Głównym Politechniki Warszawskiej.

Wstęp wolny.

Wody rozstępują się w marcu, piranie schodzą z drzew i na kilka miesięcy Pantanal przeistacza się w przecudną, pulsującą życiem, sawannę. Występuje tu nieprzebrane mnóstwo zwierząt rajskiej proweniencji: oceloty, kapibary, tapiry, małpy, pancerniki, mrówkojady, pumy, jaguary, ariranie, setki gatunków ptaków i tysiące-tysiące-tysiące motyli.

Ekspansja cywilizacji zatrzymała się bezradnie przed potężnym żywiołem, który od wiek wieków sezonowo unicestwia człowiecze plany uzdatnienia mokradła. Fiasko budowy drogi przełajowej przecinającej Pantanal z północy na południe kłuje w oczy każdego, kto spojrzy na mapę: wątła 150-kilometrowa kreska dumnie zwana Transpantaneirą tonie nagle w zielonej plamie. Na 200.000 km2 nie ma właściwe ani jednego miasta.

Rdzenni Pantaneiros żyją w symbiozie z przyrodą: przemieszczają się konno lub w czółnach, kajmana potrafią dla hecy załapać na lasso, ale z bojaźliwym szacunkiem myślą o spotkaniu z anakondą, budują drewniane chaty na 3-metrowych palach, które przez pół roku wyglądają jak pokraczne pająki a przez drugie pół jak arki ocalenia...

Spośród milionów wspomnień, w które wzbogaciła mnie wielomiesięczna podróż stopem po Ameryce Południowej, wspomnienia z brazylijskiego Pantanala należą do najcenniejszych. Garść wrażeń spod mangowca, na którym co rano obradowały trzy ary hiacyntowe, sypnę improwizacyjnie we czwartek 22 kwietnia. Serdecznie Was zapraszam.

Magdalena Misiuk